 |
| Κλάδεμα ελιάς που έχει προσβληθεί από παγετό - Mέθοδοι αποκατάστασης |
Στο σημερινό άρθρο, συνοψίζοντας τα πιο συνηθισμένα σημάδια ζημιών από παγετό, δίνουμε έμφαση στις μεθόδους αποκατάστασης μέσω κατάλληλου κλαδέματος την κατάλληλη στιγμή.
Οι πιο συχνές εκδηλώσεις ζημιών από παγετό
Μια πρώιμη εκδήλωση της ζημιάς από παγετό είναι η νέκρωση των ιστών του μίσχου, η οποία προκαλεί την μερική ή ολική πτώση των φύλλων από το ελαιόδεντρο. Όταν η ζημιά είναι μεγαλύτερη και επηρεάζει τα κλαδιά, τα φύλλα παραμένουν στο δέντρο ακόμα κι αν είναι εντελώς ροδισμένα, καθώς το φυτό δεν έχει χρόνο να προωθήσει την αποσύνδεσή τους.
- Σε κλαδιά 1 ή 2 ετών μπορεί ναέχουμε ράγισμα του φλοιού σε όλο το πάχος του ή να περιορίζεται στο εξωτερικό τμήμα του. Η ζημιά οφείλεται ιδίως στο γρήγορη μετάβαση από χαμηλές νυχτερινές θερμοκρασίες σε ήπιες πρωινές θερμοκρασίες, ή προς το σχηματισμό πάγου που προκύπτει από την απορρόφηση νερού από φύλλα και κλαδιά που έχουν έρθει σε επαφή με βροχή, χιόνι ή ομίχλη για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτές οι αλλοιώσεις προκαλούν ταχεία αφυδάτωση των ιστών και, ως εκ τούτου, τον θάνατο των προσβεβλημένων κλαδιών ή κλαδιών.
- ζημιά στα ξυλώδη αγγεία και στο κάμβιο. Είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα. Περιλαμβάνει τη νέκρωση και την απονεκρωτική δράση των τελευταίων ξυλωδών δακτυλίων, τα οποία κυριολεκτικά αποσυντίθενται. Αυτή η δράση βλάπτει ένα μεγάλο μέρος των κυττάρων του καμβίου.
Ως εκ τούτου όλα τα κλαδιά και τα κλαδιά που δεν έχουν ρωγμές μπορούν, εντός ενός ορισμένου ορίου, να ξεπεράσουν τις πληγές και να αποκαταστήσουν τη δραστηριότητα του φυτού.
Μέθοδοι αποκατάστασης
Η φυλλόπτωση επηρεάζει τον σχηματισμό και την ανάπτυξη των ανθοφόρων οφθαλμών. Εάν διατηρηθεί εντός 20 - 25%, μπορεί να προκαλέσει ελάχιστα αισθητά αποτελέσματα, ενώ σε υψηλότερα ποσοστά μειώνει την ανθοφορία σε σημείο που την εξαλείφει.
1) Φυτά που είχαν μόνο ένα ελαφριά φυλλόπτωση πρέπει να τύχουν κανονικής μεταχείρισης, πρώτα αφαιρώντας τα κλαδιά που έχουν υποστεί ζημιά από το κρύο και στη συνέχεια το κλάδεμα πρέπει να πραγματοποιηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να δοθεί στην κόμη η σωστή πυκνότητα και πριν αρχίσει να βλασταίνει το φυτό, για να αποφευχθεί η περιττή διασπορά των εφεδρικών ουσιών.
2) Όταν αντίθετα το η φυλλόπτωση είναι περίπου 80-90% και τα κλαδιά και οι βλαστοί είναι ως επί το πλείστον υγιή, θα αξιοποιηθεί η ευκαιρία για να πραγματοποιηθεί κλάδεμα αναμόρφωσης αφαιρώντας αμέσως τα υπεράριθμα κλαδιά, μετακινώντας τα προς μια δομή που παρέχει καλό φωτισμό της κόμης και διευκολύνει τις καλλιεργητικές εργασίες, συμπεριλαμβανομένης της μηχανικής συγκομιδής. Συνολικά, το κλάδεμα θα είναι έντονο.
3) Όταν το η αποφύλλωση είναι 70 - 80% και με λιγότερο κατεστραμμένα κλαδιά, αυτά πρέπει να αραιωθούν έντονα, και τα κλαδιά και οι κλαδίσκοι με ραγισμένο φλοιό να αφαιρεθούν. Η κορυφή θα είναι σε θέση να αναμορφωθεί με ισορροπημένο τρόπο.
4) Όταν το τα κλαδιά ενός έτους και τα κλαδιά δύο ετών έχουν φλοιό με εκτεταμένες και βαθιές ρωγμές, είναι καταδικασμένα να στεγνώσουν γρήγορα. Η ανασύσταση πρέπει να γίνει στα κύρια κλαδιά. Σε αυτήν την περίπτωση, θα επιλεγούν αυτά που είναι τα πιο κατάλληλα από άποψη σχήματος και αριθμού, χαμηλώνοντας την κορυφή για να επιτραπεί μια πιο ομοιόμορφη κάλυψη βλάστησης κατά μήκος ολόκληρου του άξονα. Εάν η παρέμβαση πραγματοποιηθεί προς τα τέλη Απριλίου, η έναρξη της ανάπτυξης των τυχαίων οφθαλμών θα είναι σε θέση να επιβεβαιώσει την εγκυρότητα των κλαδιών στα οποία πραγματοποιείται η ανασύσταση.
5) Εάν η αποφύλλωση είναι πλήρης και ο φλοιός των κύριων κλαδιών και του κορμού παραμένει άθικτος, αλλά σε ορισμένες περιοχές με κοιλότητα έχει αποκολληθεί από το ξύλο (ανιχνεύεται από τον κούφιο ήχο που παράγεται όταν χτυπάτε το κλαδί), ακόμη και αν είναι πιθανό να ανασυσταθεί στα κύρια κλαδιά, είναι καλύτερο να περιμένετε την έναρξη της βλάστησης για να επαληθεύσετε ποια όργανα έχουν παραμείνει πλήρως ζωτικά. Μόνο τότε είναι σκόπιμο να πραγματοποιήσετε το κλάδεμα αναδιάρθρωσης, προσπαθώντας να κόψετε όχι στις τελικές περιοχές που έχουν δείξει σημάδια βλάστησης, αλλά χαμηλότερα, ώστε να μην αφήσετε μερικώς νεκρωτικές περιοχές. Η επέμβαση πρέπει να πραγματοποιηθεί τον Μάιο.
6) Όταν υπάρχουν ρωγμές στα κύρια κλαδιά και τους κορμούς, το υπέργειο τμήμα έχει υποστεί βλάβη και πρέπει να ληφθεί αμέσως απόφαση, δηλαδή η κοπή του κορμού ή εκρίζωση. Για φυτά που έχουν υποστεί ζημιά σε διαφορετικά επίπεδα, εάν το επιλεγμένο σχήμα δεν έχει αποδειχθεί ότι ανταποκρίνεται, συνιστάται να προχωρήσετε στην αναμόρφωση του φυτού. Η κοπή του κύριου άξονα στα 1,30-1,40 m είναι η αρχική λειτουργία, από την οποία θα επιλεγούν οι 3-4 παραφυάδες που είναι καλύτερα τοποθετημένες για τον σχηματισμό των κύριων κλαδιών. Για την κοπή του κορμού, ο κορμός πρέπει να αφαιρεθεί και στη συνέχεια να κοπεί κάτω από το επίπεδο του εδάφους, για να αφαιρεθούν οι νεκρωμένες περιοχές και να προωθηθεί η ανάπτυξη παραφυάδων από τα χαμηλότερα και πιο εξωτερικά σημεία του κορμού. Για να ολοκληρωθεί η λειτουργία, είναι απαραίτητο να αφαιρεθεί οποιοδήποτε άλλο σάπιο τμήμα του κορμού.
πληροφορίες από: ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΑΙΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ - Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου
OlivoNews, GIORNALE DI OLIVICOLTURA E PENSIERO CIRCOLARE