 |
| «Φρένο» στις φετινές σπορές βαμβακιού λόγω υψηλού κόστους και χαμηλών τιμών |
Η φετινή χρονιά ξεκινά υπό το βάρος μιας διπλής «μέγγενης»: των χαμηλών διεθνών τιμών και του δυσβάσταχτου κόστους παραγωγής, παράγοντες που αναγκάζουν πολλούς αγρότες να αναθεωρήσουν τον προγραμματισμό τους.
Παρά την επένδυση σε εξειδικευμένο μηχανολογικό εξοπλισμό, που παραδοσιακά «δένει» τον παραγωγό με το βαμβάκι, φέτος παρατηρείται μια σαφής τάση μείωσης των εκτάσεων. Το νερό, αν και σε καλύτερη κατάσταση σε σχέση με την περσινή λειψυδρία, δεν αρκεί από μόνο του για να αντισταθμίσει την οικονομική αβεβαιότητα.
Η ακτινογραφία των κυριότερων βαμβακοπαραγωγικών περιοχών αναδεικνύει διαφορετικές ταχύτητες και στρατηγικές:
Σε Ημαθία και Φθιώτιδα η απογοήτευση από την οικονομική δυναμική του βαμβακιού μεταφράζεται σε πράξη, αφού οι παραγωγοί στράφηκαν ήδη σε σιτηρά και καλαμπόκι. Στην περιοχή της Κωπαΐδας η αβεβαιότητα του νερού «παγώνει» τα χωράφια. Η αβεβαιότητα για τη διαθεσιμότητα νερού, σε συνδυασμό με το κόστος, οδηγεί τους παραγωγούς μαζικά προς τα σιτηρά.
Αντίθετα, στην Ορεστιάδα το βαμβάκι παραμένει «μονόδρομος», αφού υπάρχει έλλειψη ανταγωνιστικών λύσεων (ο ηλίανθος δεν αποδίδει τα αναμενόμενα εισοδήματα), σημειώνονται παραδοσιακά υψηλές αποδόσεις (η περιοχή πετυχαίνει πάνω από 400 κιλά ανά στρέμμα), ενώ παρατηρείται φέτος και επάρκεια νερού. Το 2026 διαμορφώνεται ως ένα έτος δοκιμασίας για τη βιωσιμότητα των βαμβακοπαραγωγών. Ενώ το προϊόν παραμένει βασικός πυλώνας της αγροτικής οικονομίας, η ανάγκη για εξισορρόπηση μεταξύ κόστους και τελικής τιμής είναι πιο επιτακτική από ποτέ.
Το διακύβευμα είναι αν θα καταφέρει ο υφιστάμενος εξοπλισμός και η τεχνογνωσία να κρατήσουν το βαμβάκι «ζωντανό» ή η στροφή σε λιγότερο απαιτητικές καλλιέργειες θα αποκτήσει μόνιμα χαρακτηριστικά; Η απάντηση θα δοθεί στα αλώνια του ερχόμενου φθινοπώρου.
με πληροφορίες eleftheria.gr